Geloof
Geloof is voor protestanten in de eerste plaats een persoonlijk geloof. Als mens vertrouw je je toe aan God en leef je in dat vertrouwen je leven. Dat schept aan de ene kant veel vrijheid, omdat er uiteindelijk niemand tussen u en God in staat. Aan de andere kant roept het ook een grote verantwoordelijkheid wakker. Je leeft namelijk persoonlijk voor Gods aangezicht (coram Deo) en je kunt je niet zomaar verschuilen in of achter de groep of de kerk.
Voor protestanten is het geloof niet alleen overgave en toevertrouwen, maar ook een overtuiging. Vandaar dat een bewuste geloofskeuze belangrijk is en er veel aandacht is voor het nadenken en spreken over wat het geloof inhoudt en betekent.
Genade
De grote nadruk op het geloof heeft het reële gevaar in zich van activisme en drammerigheid – een overdaad aan doen, spreken en werken. Toch zit in het protestantisme ook een diep besef dat mensen slechts kunnen leven van Gods genade. Genade is Gods liefde en welwillendheid jegens mensen en de wereld. Die genade hebben mensen nodig omdat ze falen en zelfgericht zijn, naast of soms ook in het goede wat ze doen. Protestanten zijn (in het ideale geval natuurlijk) mensen die hun dubbelheid en fouten beseffen en daarom zoeken om eerlijk en realistisch in de wereld en het leven te staan. Zo’n realistische houding stemt niet tot wanhoop of gelatenheid (‘het wordt toch niks allemaal’). Het geloof dat God met
Jezus een nieuw begin heeft gemaakt is een bron van hoop en vertrouwen. Daarom kun je zonder je beter voor te doen en zonder het krampachtige gevoel de wereld te moeten verbeteren toch iets veranderen – bij jezelf en in de wereld. Die verandering kan kort omschreven worden als leren om in liefde voor God en elkaar te leven.
Bijbel
Bij dit geloof in Gods genade speelt de Bijbel een belangrijke rol voor protestanten. Het protestantisme is ook begonnen met een Bijbelse herontdekking van Gods genade. Die ontdekking kunnen mensen nog steeds opdoen wanneer ze persoonlijk of in groepsverband de Bijbel lezen of als in een kerkdienst de oude woorden worden uitgelegd. De Bijbel wordt in protestantse kring gelezen in het verlangen dat God door die oude woorden ook nu spreekt.
Door die nadruk op de Bijbel als Gods levende woord blijft het protestantisme ook in beweging. De Bijbel is immers niet een verzameling tijdloze dogma’s of waarheden. Het is het boek dat vertelt over God die mensen ontmoet en over wat die ontmoetingen met hen doen. Al lezend kan het in nieuwe tijden en nieuwe situaties steeds weer tot een ontmoeting met de God van de Bijbel komen.
Geloof is voor protestanten in de eerste plaats een persoonlijk geloof. Als mens vertrouw je je toe aan God en leef je in dat vertrouwen je leven. Dat schept aan de ene kant veel vrijheid, omdat er uiteindelijk niemand tussen u en God in staat. Aan de andere kant roept het ook een grote verantwoordelijkheid wakker. Je leeft namelijk persoonlijk voor Gods aangezicht (coram Deo) en je kunt je niet zomaar verschuilen in of achter de groep of de kerk.
Voor protestanten is het geloof niet alleen overgave en toevertrouwen, maar ook een overtuiging. Vandaar dat een bewuste geloofskeuze belangrijk is en er veel aandacht is voor het nadenken en spreken over wat het geloof inhoudt en betekent.
Genade
De grote nadruk op het geloof heeft het reële gevaar in zich van activisme en drammerigheid – een overdaad aan doen, spreken en werken. Toch zit in het protestantisme ook een diep besef dat mensen slechts kunnen leven van Gods genade. Genade is Gods liefde en welwillendheid jegens mensen en de wereld. Die genade hebben mensen nodig omdat ze falen en zelfgericht zijn, naast of soms ook in het goede wat ze doen. Protestanten zijn (in het ideale geval natuurlijk) mensen die hun dubbelheid en fouten beseffen en daarom zoeken om eerlijk en realistisch in de wereld en het leven te staan. Zo’n realistische houding stemt niet tot wanhoop of gelatenheid (‘het wordt toch niks allemaal’). Het geloof dat God met
Jezus een nieuw begin heeft gemaakt is een bron van hoop en vertrouwen. Daarom kun je zonder je beter voor te doen en zonder het krampachtige gevoel de wereld te moeten verbeteren toch iets veranderen – bij jezelf en in de wereld. Die verandering kan kort omschreven worden als leren om in liefde voor God en elkaar te leven.
Bijbel
Bij dit geloof in Gods genade speelt de Bijbel een belangrijke rol voor protestanten. Het protestantisme is ook begonnen met een Bijbelse herontdekking van Gods genade. Die ontdekking kunnen mensen nog steeds opdoen wanneer ze persoonlijk of in groepsverband de Bijbel lezen of als in een kerkdienst de oude woorden worden uitgelegd. De Bijbel wordt in protestantse kring gelezen in het verlangen dat God door die oude woorden ook nu spreekt.
Door die nadruk op de Bijbel als Gods levende woord blijft het protestantisme ook in beweging. De Bijbel is immers niet een verzameling tijdloze dogma’s of waarheden. Het is het boek dat vertelt over God die mensen ontmoet en over wat die ontmoetingen met hen doen. Al lezend kan het in nieuwe tijden en nieuwe situaties steeds weer tot een ontmoeting met de God van de Bijbel komen.
Christusgemeente © 2011
Protestant
Een protestant is een christen en een protestantse kerk een christelijke kerk. Protestanten zijn in de zestiende eeuw ‘ontstaan’ uit de Rooms-katholieke kerk. In die eeuw vormden ze een grote en invloedrijke groep in Antwerpen, die na de val van Antwerpen in 1585 in grote getale de stad verliet. Protestanten zijn sindsdien een kleine minderheid in het Belgische en Antwerpse godsdienstige leven.
Het protestantisme is een brede en diverse familie binnen de christelijke kerk – met dus alle culturele, liturgische en theologische verschillen die bij zo’n brede stroming horen. Tegelijk zijn er typische protestantse trekken. Een goed beeld van de diepere gemeenschappelijke trekken van het protestantisme geven de drie protestantse kernwoorden ‘geloof, genade en Bijbel’. Het protestantisme heeft op die drie kernen overigens niet het alleenrecht. Ook andere christelijke kerken en families zullen zich er (ten dele) in herkennen.
Een protestant is een christen en een protestantse kerk een christelijke kerk. Protestanten zijn in de zestiende eeuw ‘ontstaan’ uit de Rooms-katholieke kerk. In die eeuw vormden ze een grote en invloedrijke groep in Antwerpen, die na de val van Antwerpen in 1585 in grote getale de stad verliet. Protestanten zijn sindsdien een kleine minderheid in het Belgische en Antwerpse godsdienstige leven.
Het protestantisme is een brede en diverse familie binnen de christelijke kerk – met dus alle culturele, liturgische en theologische verschillen die bij zo’n brede stroming horen. Tegelijk zijn er typische protestantse trekken. Een goed beeld van de diepere gemeenschappelijke trekken van het protestantisme geven de drie protestantse kernwoorden ‘geloof, genade en Bijbel’. Het protestantisme heeft op die drie kernen overigens niet het alleenrecht. Ook andere christelijke kerken en families zullen zich er (ten dele) in herkennen.